Waar ligt de grens?
Geplaatst op 04-03-2008
Over de 80 miljoen van Jan Bennink zal de komende tijd nog vaak gedebateerd worden. De centrale vraag: welk bedrag zou wel rechtvaardig zijn?
Directeur Christian ter Maat van MCC schreef dit weekeinde als reactie op een eerder bericht op deze site, dat Bennink zijn geld dubbel en dwars verdiend heeft. Dat is ook zo. Hij heeft het bedrijf gered en voor aandeelhouders het onderste uit de kan gehaald, zonder dat werknemers er de dupe van zijn. Vervolgens schrijft Ter Maat terecht dat de raad van commissarissen ook een goedkopere manager had kunnen kiezen. Alleen is dan de vraag of Numico en zijn belanghebbenden er baat bij hebben. Tot zover klopt de redenering.
Topbestuurders zouden bij de vaststelling van hun salaris ook rekening kunnen houden met de gevoelens uit maatschappij. Economen vinden zoiets pas nodig als er externe - schadelijke - effecten optreden. Of dat bij Bennink het geval is, is twijfelachtig. Maar er valt wel te beargumenteren dat de gehele maatschappij last heeft van de loonstijgingen van aan de top. Is dat alleen afgunst, zoals Ter Maat zegt. Misschien wel. Maar wellicht leidt de onrust ook tot het opblazen van het polderoverleg over de loonmatiging. Zo beschouwd is de onrust onder politieagenten en leraren over hun salarissen een veeg tekenen. Zij willen net als de top van het bedrijfsleven meer geld ontvangen. De maatschappij - en zeker de schatkist - heeft daardoor last van de salarisonrust over de inkomens van Bennink en co.
Hoeveel het salaris van Bennink omlaag had moeten gaan om het volksoproer te stuiten, is zo mogelijk een nog lastigere kwestie. Wie zou tevreden zijn bij een salaris van 40 miljoen? Of ligt de grens bij 20,10, 8 of 4 miljoen? Wie het weet, mag het zeggen.
3 reactie(s)
Christian ter Maat (04-03-2008 15:57)
Waarom heeft de gehele maatschappij last van de loonstijgingen aan de top, zoals benoemd is (niet beargumenteerd) door Xander van Uffelen?
Voor de direct betrokken stakeholders maakt een hoge beloning niet zoveel uit. De ‘blue collar’ medewerker zal jaloers zijn en heeft wat over te praten in het koffiekwartiertje. Tegelijker tijd ziet hij/zij dat de ‘sky the limit’ is dus wellicht een aanzet tot harder werken, meer opleiding, promotie enz. om een hoger niveau te bereiken met een hogere beloning en een ‘white collar’.
Neem bijvoorbeeld de klant als stakeholder. Op www.replytoall.nl (artikel: Openbaarheid beloningen topbestuurders leidt tot afgunst) melde een lezer van reply to all; (in de casus Numico); ’zie hier de productprijs kan dus omlaag met totaal 80 miljoen verdeelt over alle verkochte goederen’. Mijn antwoord was; geef de € 80 miljoen (de hele beloning van Jan Bennink), in de vorm van product korting terug aan de klanten. Numico produceert ongeveer 2,2 miljard producten per jaar, dat levert in de afgelopen 5 jaar (Bennink’s periode) ruim 10 miljard producten op. Tien miljard gedeeld door 80 miljoen beloning, levert een product voordeel van € 0,003 (1/3 cent) voor elke klant op’. Daar schieten we niet veel mee op.
De discussie over topinkomens wordt ‘gekaapt’ door lieden die hier persoonlijk voordeel mee willen behalen. Zoals bijvoorbeeld in de Volkskrant; ‘Laat PvdA’er Paul Tang meteen aan de slag gaan met zijn voorstel om de topinkomens fiscaal aan te pakken’, zegt Jongerius, voorzitter van de vakcentrale FNV. De aanpak van topinkomens is een goed onderwerp, uit alle peilingen blijkt dat dit leeft.’.
Ja ‘het leeft’ als retorische munitie. Zo’n 100 miljoen voor één bestuurder is altijd een schot hagel in de maatschappij, maar zij raakt er niets mee. Wat de klanten van de FNV willen is niet helemaal duidelijk. Wat de FNV zelf wil wel; werkgelegenheid als een rode draad door het FNV-beleid, zoveel mogelijk mensen aan het arbeidsproces laten deelnemen, een betere balans tussen werk en privé. En zo nog een paar arbeidsgerelateerde zaken. Zolang de hoge topinkomens niet leiden tot minder kansen voor de werknemers is dit geen FNV thema. En de Numico case heeft bewezen, ‘haal en betaal’ een goede topman en de werkgelegenheid is zeker en het aantal banen neemt toe. Maar als zo vaak zijn de eisen van de kapers niet noodzakelijk de wensen van de onderliggende organisatie en haar leden.
De Raad van Commissarissen moet haar verantwoordelijkheid nemen t.a.v. de honorering van bestuurders. En dat is en blijft een afweging van het aantrekken van schaars talent en de daarbij passende beloningsstructuur. Op de Nyenrode Commissarissencyclus, die ondergetekende in 2007 heeft gevolgd, wordt de beloning van bestuurders uitvoerig besproken en worden de commissarissen in spé aangezet tot het vertegenwoordigen van de belangrijke stakeholders en niet alleen de aandeelhouders.
De discussie over topinkomens komt nog wel een paar keer voorbij in het komende decennium. Net zoals andere arbeidsgerelateerde thema’s zoals; de Balkenende norm (60.000 vermeldingen in Google vs ‘hoge topinkomen’ 30.000), versoepeling ontslagrecht, arbeidsmarktparticipatie, glazen plafond etc.
Nu maar eens kijken welke kapers er nu weer opstaan.
Door Christian ter Maat MCC, MMC; Directeur Carevolution; organisatie-, management- en reputatieadvies
Zie artikel: http://www.replytoall.nl/corporate-communicatie/openbaarheid-beloningen-topbestuurders-leidt-tot-afgunst/
Waarom heeft de gehele maatschappij last van de loonstijgingen aan de top, zoals benoemd is (niet beargumenteerd) door Xander van Uffelen?
Voor de direct betrokken stakeholders maakt een hoge beloning niet zoveel uit. De ‘blue collar’ medewerker zal jaloers zijn en heeft wat over te praten in het koffiekwartiertje. Tegelijker tijd ziet hij/zij dat de ‘sky the limit’ is dus wellicht een aanzet tot harder werken, meer opleiding, promotie enz. om een hoger niveau te bereiken met een hogere beloning en een ‘white collar’.
Neem bijvoorbeeld de klant als stakeholder. Op www.replytoall.nl (artikel: Openbaarheid beloningen topbestuurders leidt tot afgunst) melde een lezer van reply to all; (in de casus Numico); ’zie hier de productprijs kan dus omlaag met totaal 80 miljoen verdeelt over alle verkochte goederen’. Mijn antwoord was; geef de € 80 miljoen (de hele beloning van Jan Bennink), in de vorm van product korting terug aan de klanten. Numico produceert ongeveer 2,2 miljard producten per jaar, dat levert in de afgelopen 5 jaar (Bennink’s periode) ruim 10 miljard producten op. Tien miljard gedeeld door 80 miljoen beloning, levert een product voordeel van € 0,003 (1/3 cent) voor elke klant op’. Daar schieten we niet veel mee op.
De discussie over topinkomens wordt ‘gekaapt’ door lieden die hier persoonlijk voordeel mee willen behalen. Zoals bijvoorbeeld in de Volkskrant; ‘Laat PvdA’er Paul Tang meteen aan de slag gaan met zijn voorstel om de topinkomens fiscaal aan te pakken’, zegt Jongerius, voorzitter van de vakcentrale FNV. De aanpak van topinkomens is een goed onderwerp, uit alle peilingen blijkt dat dit leeft.’.
Ja ‘het leeft’ als retorische munitie. Zo’n 100 miljoen voor één bestuurder is altijd een schot hagel in de maatschappij, maar zij raakt er niets mee. Wat de klanten van de FNV willen is niet helemaal duidelijk. Wat de FNV zelf wil wel; werkgelegenheid als een rode draad door het FNV-beleid, zoveel mogelijk mensen aan het arbeidsproces laten deelnemen, een betere balans tussen werk en privé. En zo nog een paar arbeidsgerelateerde zaken. Zolang de hoge topinkomens niet leiden tot minder kansen voor de werknemers is dit geen FNV thema. En de Numico case heeft bewezen, ‘haal en betaal’ een goede topman en de werkgelegenheid is zeker en het aantal banen neemt toe. Maar als zo vaak zijn de eisen van de kapers niet noodzakelijk de wensen van de onderliggende organisatie en haar leden.
De Raad van Commissarissen moet haar verantwoordelijkheid nemen t.a.v. de honorering van bestuurders. En dat is en blijft een afweging van het aantrekken van schaars talent en de daarbij passende beloningsstructuur. Op de Nyenrode Commissarissencyclus, die ondergetekende in 2007 heeft gevolgd, wordt de beloning van bestuurders uitvoerig besproken en worden de commissarissen in spé aangezet tot het vertegenwoordigen van de belangrijke stakeholders en niet alleen de aandeelhouders.
De discussie over topinkomens komt nog wel een paar keer voorbij in het komende decennium. Net zoals andere arbeidsgerelateerde thema’s zoals; de Balkenende norm (60.000 vermeldingen in Google vs ‘hoge topinkomen’ 30.000), versoepeling ontslagrecht, arbeidsmarktparticipatie, glazen plafond etc.
Nu maar eens kijken welke kapers er nu weer opstaan.
Door Christian ter Maat MCC, MMC; Directeur Carevolution; organisatie-, management- en reputatieadvies
Zie artikel: http://www.replytoall.nl/corporate-communicatie/openbaarheid-beloningen-topbestuurders-leidt-tot-afgunst/
Sander Heutink (05-03-2008 11:11)
Voorstel: Ga op weg naar een grenzeloze maatschappij!
Stel je voor de BV Nederland in 2010
Prijsvorming is gebaseerd op vraag en aanbod. Eén neutrale ‘internet machine’ regelt alle aanbestedingen en verzorgt de ‘matching’ van arbeidgevers en arbeidsnemers bij overheidsinstellingen en private ondernemingen. Aan de internet-machine is één gecertificeerd programma gekoppeld voor het individueel waarderen en belonen op grond van persoonlijk gecreeerde waarde.
Hierin is één universele waardering- en beloningregel opgenomen, gebaseerd op:
- 3xR belonen: resultaat, realisatietijd en reputatie.
- Overschot, schaarste, loyaliteit, solidariteit, permanente educatie, specialisme en rolpositie zijn variabelen in beloningsregel.
- Vakbekwaamheid- en bevoegdheidniveaus worden gewaardeerd en zijn gekoppeld aan beloningniveaus.
- Alle arbeidsgevers en arbeidsnemers ontvangen jaarlijks een persoonlijke succesbonus: gelijk percentage van door hen gecreëerde waarde.
Bonden Nieuwe Stijl
Kennisontwikkeling en -borging op de route van ‘Vakmanschap naar Meesterschap’ wordt verzorgd door Gilden. Zij stimuleren en managen permanente educatie van M&M-VO-ers. ‘Mens tot Mens’ communicatie is het nieuwe credo. Functiehuizen, loonhuizen, WW en bijstand, ontslagvergoeding, graaicultuur en gouden ketting zijn ‘non-issues’ geworden.
Verbonden in vrijheid in 2010
‘Menselijk en Maatschappelijk Verantwoord Ondernemen’ en onafhankelijke matching van vraag en aanbod zorgen voor snelle groei van welvaart in Nederland. Mede dank zij de ondersteuning van één Rijksdienst van, voor en door ‘Menselijk en Maatschappelijk Verantwoorde Ondernemers’. Er wordt weer met passie gewerkt en gefascineerd gesproken over innovaties.
Voorstel: Ga op weg naar een grenzeloze maatschappij!
Stel je voor de BV Nederland in 2010
Prijsvorming is gebaseerd op vraag en aanbod. Eén neutrale ‘internet machine’ regelt alle aanbestedingen en verzorgt de ‘matching’ van arbeidgevers en arbeidsnemers bij overheidsinstellingen en private ondernemingen. Aan de internet-machine is één gecertificeerd programma gekoppeld voor het individueel waarderen en belonen op grond van persoonlijk gecreeerde waarde.
Hierin is één universele waardering- en beloningregel opgenomen, gebaseerd op:
- 3xR belonen: resultaat, realisatietijd en reputatie.
- Overschot, schaarste, loyaliteit, solidariteit, permanente educatie, specialisme en rolpositie zijn variabelen in beloningsregel.
- Vakbekwaamheid- en bevoegdheidniveaus worden gewaardeerd en zijn gekoppeld aan beloningniveaus.
- Alle arbeidsgevers en arbeidsnemers ontvangen jaarlijks een persoonlijke succesbonus: gelijk percentage van door hen gecreëerde waarde.
Bonden Nieuwe Stijl
Kennisontwikkeling en -borging op de route van ‘Vakmanschap naar Meesterschap’ wordt verzorgd door Gilden. Zij stimuleren en managen permanente educatie van M&M-VO-ers. ‘Mens tot Mens’ communicatie is het nieuwe credo. Functiehuizen, loonhuizen, WW en bijstand, ontslagvergoeding, graaicultuur en gouden ketting zijn ‘non-issues’ geworden.
Verbonden in vrijheid in 2010
‘Menselijk en Maatschappelijk Verantwoord Ondernemen’ en onafhankelijke matching van vraag en aanbod zorgen voor snelle groei van welvaart in Nederland. Mede dank zij de ondersteuning van één Rijksdienst van, voor en door ‘Menselijk en Maatschappelijk Verantwoorde Ondernemers’. Er wordt weer met passie gewerkt en gefascineerd gesproken over innovaties.
Phi van Esch (05-03-2008 13:14)
http://www.brocenbouche.net
Waarom wordt de mens niet als maat genomen?
Een manager die een bedrijf van de afgrond red, is veel waard.
Wat is veel?
3 jaar gratis leven?
10 jaar gratis?
En wat kost een mensenleven per jaar op dat nivo?
80 miljoen is extorbitant.
Wat is een menselijke maatstaf voor 16u per dag, 6 dagen in de week inzet?
Dat zijn 5000 manuren per jaar. Dat zijn in totaal 25.000 manuren die hij aan dit bedrijf heeft besteed, zo gok ik. Als het 24/7 is, dan zijn het max. 43.680 uren.
Is 100 euro per uur reëel?
Of 500, of 1000 euro?
In elk geval is dit op basis van 24/7 bijna 2000 euro per uur. Met een huurloon van, zeg, 250€ per uur, is dat een 800% kapitalisering van zichzelf. Ik vind het niet kunnen. Mijn bezwaren zijn echter veelal moreel, niet beloningsgericht.
Iemand met 100 miljoen op zijn rekening zal met dat geld waarschijnlijk minder dynamisch omgaan dan 10 mensen met 10 miljoen op hun rekening. Daarmee is voor mij geldconcentratie bij 1 persoon minder gewenst dan geldverspreiding over de bevolking.
Wellicht is het een optie om die mensen die meer dan x miljoen verdienen moreel danwel wettelijk te verplichten minstens 25% daarvan, voor belastingen, aan goede doelen naar eigen keuze te besteden?
En tot slot, als antwoord op de vraagstelling: ik zou zeggen 250€ per uur, voor 24/7. Dat maakt 11 miljoen in totaal. Dat is iets meer dan 2 miljoen per jaar. Dat lijkt mij een mooi inkomen voor een loontrekker aan de top. Maar ja, ik weet ook wel dat dat niet realistisch is. Want ik zie nergens nog de mens als maatstaf gebruikt worden...
http://www.brocenbouche.net
Waarom wordt de mens niet als maat genomen?
Een manager die een bedrijf van de afgrond red, is veel waard.
Wat is veel?
3 jaar gratis leven?
10 jaar gratis?
En wat kost een mensenleven per jaar op dat nivo?
80 miljoen is extorbitant.
Wat is een menselijke maatstaf voor 16u per dag, 6 dagen in de week inzet?
Dat zijn 5000 manuren per jaar. Dat zijn in totaal 25.000 manuren die hij aan dit bedrijf heeft besteed, zo gok ik. Als het 24/7 is, dan zijn het max. 43.680 uren.
Is 100 euro per uur reëel?
Of 500, of 1000 euro?
In elk geval is dit op basis van 24/7 bijna 2000 euro per uur. Met een huurloon van, zeg, 250€ per uur, is dat een 800% kapitalisering van zichzelf. Ik vind het niet kunnen. Mijn bezwaren zijn echter veelal moreel, niet beloningsgericht.
Iemand met 100 miljoen op zijn rekening zal met dat geld waarschijnlijk minder dynamisch omgaan dan 10 mensen met 10 miljoen op hun rekening. Daarmee is voor mij geldconcentratie bij 1 persoon minder gewenst dan geldverspreiding over de bevolking.
Wellicht is het een optie om die mensen die meer dan x miljoen verdienen moreel danwel wettelijk te verplichten minstens 25% daarvan, voor belastingen, aan goede doelen naar eigen keuze te besteden?
En tot slot, als antwoord op de vraagstelling: ik zou zeggen 250€ per uur, voor 24/7. Dat maakt 11 miljoen in totaal. Dat is iets meer dan 2 miljoen per jaar. Dat lijkt mij een mooi inkomen voor een loontrekker aan de top. Maar ja, ik weet ook wel dat dat niet realistisch is. Want ik zie nergens nog de mens als maatstaf gebruikt worden...
Reageer