Toploon weer verder gestegen
Topbestuurders van Nederlandse bedrijven hebben in 2007 flink geprofiteerd van het verzilveren van opties en aandelen. In totaal haalden 193 bestuurders samen 317 miljoen euro op met deze beloningen. Dat is ruim een verdubbeling ten opzichte van 2006.
Dat blijkt uit onderzoek naar meldingen bij de Autoriteit Financiële Markten door www.topsalaris.nl, een nieuwe website van de Volkskrant. De beloningen voor topbestuurders vallen dit jaar extra hoog uit door de overnames van Numico, ABN Amro en Univar, waarbij bestuurders tientallen miljoenen ophaalden. Maar ook bij andere bedrijven, die niet opgekocht werden, zijn de opbrengsten van opties en aandelen vorig jaar snel opgelopen.
Vooral regelingen waarbij bestuurders betaald krijgen in ‘gratis’ aandelen, hebben in 2007 een grote vlucht genomen. Deze aandelenregelingen zijn bij veel bedrijven drie jaar geleden geïntroduceerd en zijn vorig jaar voor de eerste keer tot uitkering gekomen. Zo ontving Nancy McKinstry van uitgeverij Wolters Kluwer 5,6 miljoen en streek Crispin Davis van Reed Elsevier 2,6 miljoen op. Alleen al met deze aandelenbonussen verdienden zij meer geld dan ze een jaar geleden aan vast salaris en bonussen ontvingen.
De oude optieregelingen blijken ook nog lucratief te zijn. Zo ontving Ad Scheepbouwer van KPN met zijn opties 2,3 miljoen euro. Na de miljonairs van ABN Amro en Numico is hij met opties de grootste verdiener aan optieregelingen van de 25 AEX-bedrijven.
De miljoenen die met opties en aandelen zijn behaald, komen boven op het vaste salaris en een jaarbonus van de directeuren. Deze inkomens zullen de komende periode pas in de jaarverslagen worden geopenbaard. De hoge beloningen in opties en aandelen zijn een indicatie dat de totale inkomsten van topbestuurders in 2007 wederom verder zijn gestegen.
Oprichters van bedrijven hebben in 2007 voor in totaal 531 miljoen euro aan aandelen verkocht, blijkt verder uit het onderzoek. Grootverdiener is Alex Mulder van het uitzendbureau USG People, die met de verkoop van zijn aandelen 236 miljoen verdiende. Twee andere grootaandeelhouders – Frits Goldschmeding van Randstad en Charlene de Carvalho-Heineken van het bierbedrijf – verstevigden door de overdracht van aandelen juist de greep op hun bedrijven.
De gegevens van het onderzoek zijn deels na te zoeken in de database van deze site. De gegevens van bestuursvoorzitters van bedrijven met een Nederlandse beursnotering zijn ingevoerd. Aangezien van sommige berdrijven al een jaarverslag is uitgebracht zijn bij enkele bestuurders - zoals van Peter Bakker van TNT - naast de aandelen en optiewinsten ook het vaste salaris, de jaarbonus en de pensioenbijdrage terug te vinden. De komende weken zullen na verschijning van een jaarverslag de gegevens van de bestuurders verder worden aangevuld.
Het meest treurige is dat het niet echt gelukkig maakt. Maar a-sociaal vind ik het wel met zoveel echte armoede in Nederland.
Topinkomens en moraliteit
‘De wereld biedt genoeg voor ieders behoefte. Maar niet voor ieders hebzucht’. Deze morele uitspraak van Gandhi lijkt hier van toepassing. De buitensporige beloning van de 193 bestuurders is een moreel vraagstuk.
Hun inkomen bestaat uit drie gedeelten:
• Het deel dat hun behoeften dekt;
• Het deel dat opgaat aan hun begeerten;
• Het deel dat resteert, want het zal voor hen niet mogelijk zijn het allemaal op te maken.
De grens tussen behoeften en begeerten is niet eenvoudig te trekken. Het lijkt een strikt individueel vraagstuk te zijn, waarmee ieder in het eigen leven mag worstelen. Bevredigde behoeften leiden over het algemeen tot tevredenheid. Beantwoorden aan begeerten doet dat vaak niet; ze schreeuwen na schijnbevrediging om herhaling dan wel om meer. Vooral als het tot verslaving leidt.
Wat nu te doen met wat over is. Dit is een moreel vraagstuk. Alternatieven kunnen zijn:
• Pot ik het voor mijzelf op of probeer ik er nog meer van te maken?
• Laat ik het staan voor mijn nageslacht?
• Doe ik er iets goeds mee voor de samenleving?
Het is een reeks van alsnog de eigen begeerten de vrije loop laten, via de ‘erfschenking’ naar de echte onbaatzuchtigheid. Alle zijn moraliteitsvragen. Wat is nu moreel goed om te doen?
Hier ligt een verantwoordelijkheid voor diegenen die de beslissingen nemen om de hoge salarissen en bonussen toe te kennen. Kernvraag daarbij is of zij aan de ontvangers ervan zoals de 193 die moraliteitskeuzen willen en kunnen toevertrouwen. Velen roepen nu om het hardst om overheidsingrijpen. Wellicht geldt hier eerder: ‘Wat Gij wilt dat een ander doet, Ge eerst zelf ontwikkelen moet’. (Dr. A.H. Bos). Ieder van ons kan hier de eigen moraliteit aan schaven. Bij TNT lijkt er voorzichtig iets te dagen.
F. Wuijts ontslagadviseur te Doorn, auteur van ‘Humaan ontslaan?!, een ontwikkelingsgerichte kijk op ontslag’.
Tja, daar kun je wel veel over klagen, maar als het management veel verdient aan opties en aandelen, dan doen de aandeelhouders dat ook. En laten zij nu juist degenen zijn die letterlijk investeren in de werkgelegenheid.
Er is een goede oplossing voor iedereen die tegen hoge salarissen voor topmanagers is: Investereen je spaargeld in een nieuw bedrijf, betaal jezelf minimum-loon en neem een 'normaal' verdienend managementteam in dienst . Wedden dat als het over je eigen geld gaat en je er meer geld mee kunt verdienen, je uiteindelijk toch kiest voor een supergoed betaald managementteam?
Al dat klagen over bestuurders die rijk worden is toch vooral afkomstig van mensen die zelf helemaal niet in staat zijn om te investeren of te managen.
O ja, F. Wuijts, kunt u ergens anders reclame gaan maken voor uw boek? Uw bijdrage roept het woordt 'spam' in mij op.
In essentie is de discussie van topbeloningen eenvoudig. De Raad van Commissarissen bepaalt de honorering van de leden van de Raad van Bestuur, stel de prestatieafhankelijke beloning vast en het optiebeleid en de toekenning van opties en aandelen. De afweging die zij moeten maken is het belonen van schaars talent en hoe dit talent optimaal te laten presenteren door prestatie afhankelijke beloningen. Naarmate de schaarste groter, zal men een beter remuneratiepakket moeten samenstellen. Welnu de RvC heeft altijd een keuze. Minder getalenteerd, lagere remuneratie en kans op minder goede resultaten voor de onderneming en haar stakeholders; aandeelhouders, klanten, medewerkers, leveranciers, werkgelegenheid etc. Deze afweging zal niet altijd leiden tot het aantrekken van het allerhoogste talent, c.q beloning.
Recent is er ook nog gesproken over het toekennen van aandelen aan commissarissen. Dit toekennen heeft voor- en nadelen. Goed toezicht vereist een onafhankelijke houding van de commissaris. Het toekennen van aandelen kan de onafhankelijkheid aantasten. De Nederlandse Corporate Governance Code is hier duidelijk. Aan een commissaris mogen geen aandelen en/of rechten op aandelen bij wijze van bezoldiging worden toegekend.
Terug naar de prestaties van het talent. Bijna iedereen, behalve de oud-bestuursvoorzitter Van der Wielen, is het er mee eens dat Bennink, Numico uit de problemen heeft gehaald en voor de hoofdprijs heeft verkocht aan Danone, waardoor het bedrijf twee keer zo veel waard is geworden. Hier hebben de aandeelhouders en de werknemers (behoud van baan en banengroei) en anderen van geprofiteerd. Het talent heeft hier waarde toegevoegd. De vraag is nu heeft de totale beloning van Bennink voldoende waarde toegevoegd en had een minder talentvolle bestuurder met een lagere beloning niet dezelfde of wellicht betere resultaten kunnen realiseren?
Op replytoall.nl heb ik een artikel gepubliceerd, getiteld; ‘Openbaarheid beloningen topbestuurders leidt tot afgunst.’. Hier kunt u lezen hoe de samenleving mee profiteert van topbeloningen.
Door Christian ter Maat MCC, MMC; Directeur Carevolution; organisatie-, management- en reputatieadvies
Zie artikel: http://www.replytoall.nl/corporate-communicatie/openbaarheid-beloningen-topbestuurders-leidt-tot-afgunst/
Een eerste begin van de oplossing lijkt me een eenvoudige ingreep om het rechtvaardigheidsgevoel te adresseren: stel alle variable elementen die zo storen bij de topsalarissen open voor alle medewerkers. De top verdient dan nog steeds veel meer dan de rest - dus de afstand blijft gelijk - maar ze stijgen en dalen dan in ieder geval even snel.
Een vernegenvoudiging van de topinkomens in een jaar tijd. Dat de politiek hier niet over aan de bel trekt; ongelofelijk. Dit is werkelijk niet geloofwaardig, ook niet als het om opties en aandelen gaat.
Graaien over de rug van werknemers en hun produktkopers/gebruikers is een vast onderdeel van deze welvaartseconomie. Waarom mag een directeur of manager wel aandelen hebben en een werknemer die het "maakt" niet, is toch niet redelijk meer. Allemaal het werk neerleggen, eens kijken of ze dan in zullen binden. Staken en saboteren die handelswijze is de enige optie om dat tuig mores te leren, maar mobiliseer zo'n massa maar es. Op de politiek hoef je al helemaal niet te rekenen, zijn al blij dat ze commissariaatjes hebben om het nňg erger te maken dan het al is. Ome Zalm zit bij de geldverstrekkers met de torenhoge rentepercentage's, die ze klein laten lijken. Ome Bos let niet zo erg op. Ome Balkenende ook niet, heeft het te druk met Geert en denkt : laat het mijn tijd maar duren.