Waarom salarisnorm in de zorg nadelig is
Laten we voor het debat eens de argumenten op een rij zetten waarom een strenge salarisnorm in de zorgsector nadelig kan uitpakken.
Deze week werd bekend dat de zorgsector werkt aan een eigen salarisnorm met een maximum van 220 duizend euro. De Tweede Kamer gaat nog een stap verder en eist van de zorginstellingen dat de directie niet meer mag verdienen dan de Balkenendenorm van 176 duizend euro.
Zo'n strenge norm als het parlement voorstelt zal grote consequenties hebben. Een flink aantal van de ziekenhuizen zal het salaris van zijn directeur moeten verlagen. Als een nieuwe bestuurder aangetrokken wordt, zal deze instelling dus minder salaris kunnen betalen. Voor het maatschappelijk draagvlak (tevreden patiënten, juichende parlementariërs) van de zorgsector zal dat vast heel gunstig zijn.
Maar wat zijn de nadelen? Het grootste nadeel van een salarisnorm is dat er mogelijk goede kandidaten gaan afvallen voor een topbaan in de zorgsector. Elders kunnen zij immers meer verdienen. Niemand weet natuurlijk of er betere managers afhaken, als de portemonnee gesloten blijft. Maar het gevaar is wel aanwezig. Nout Wellink heeft daar al eens voor gewaarschuwd. In mijn boek is bijvoorbeeld oud-Aegon baas Kees Storm zeer kritisch. Hij zegt: 'Je krijgt straks nog wel iemand, maar je kan niet meer kiezen tussen de beste kandidaten. Je houdt kans op een goede kandidaat, maar het kan ook een middelmatige zijn.'
Stel nu dat Storm en Wellink gelijk hebben. Dan zal door een salarisnorm sluipenderwijs de kwaliteit van de zorg achteruit gaan. En dat is uiteindelijk ook niet in het belang van de patient.
Onzin,
Het soort graaiers dat een topsalaris nodig heeft is juist het type manager dat niet in de non-profit sector thuishoort. Mensen die eerst aan zichzelf denken, en dan misschien eens aan hun werkgever. Mensen die om de paar jaar aan een nieuwe uitdaging toezijn, en dus alleen korte termijn denken.
Mensen die anderen ervan kunnen overtuigen dat fusies goed zijn voor de instelling, terwijl het alleen goed is voor hun eigen salaris, want meer mensen is meer verantwoordelijkheid dus meer loon. Mensen die geld uitgeven aan marketing in de zorg, alsof dat geen weggegooid geld is.
Hoog tijd dus voor een strenge norm die dat soort graaiers uit de zorg haalt, en mensen met het zorghart op de juiste plaats, en met minder management rethoriek op die posities zet. Mensen dus die door Storm als middelmatig worden beoordeeld.
Graag!
Ik denk dat een top(!)functionaris alleen maar kosten verlagend werkt. Iemand die in staat is een 'tent' goed te leiden, mag van mij -door effectieve reorganisaties door te voeren- 'kosten wat het kost' de zorg weer gezond maken. Dat zal zich altijd terug betalen!
(of het nu gaat om de profit of non-profit sector, dat maakt m.i. geen verschil).
Ga eens op zoek naar dít soort voorbeelden en stel daar een beloningsnorm voor vast i.p.v. de zgn. 'graaiers' in kwaad daglicht te stellen. Het gaat ook maar om een handje vol van dit soort types die dit leuk vinden én kunnen. Ik gun ze het beste en maak me er totaal niet druk om. Bovendien moeten we ze juist in Nederland houden voordat ze hun heil in andere landen gaan zoeken.
Beterschap toegewenst!
Het is niet alleen de zorg die aangepakt moet worden.
Het zit vastgebakken in diverse takken van het bedrijfsleven ect ect.
Het kabinet schermt al enige tijd met maatregelen maar heeft totaal geen oplossingen weten te bewerkstelligen.
Prestatieloon voor geldwolven...
Het is te simpel om te denken dat de beste kandidaten voor een topfunktie in de zorgsector, zich wel twee keer zouden bedenken als ze niet zo'n belachelijk hoge 'beloning' zouden krijgen en dus zouden uitwijken naar andere funkties. Ik denk dat het nog steeds zo werkt dat je het werk een uitdaging moet vinden en dat je moet presteren op hoog niveau om een top salaris 'bij elkaar te kunnen verdienen'. Helaas is het te vaak andersom, veel salaris, het bedje al gespreid en het enige wat men dan nog van geldwolven kan verwachten is dat ze indutten en pas weer wakker worden als de volgende kans om nog meer te gaan 'verdienen' zich aandient. Prestatieloon met een plus voor behaalde resultaten, da's pas een uitdaging en misschien slapen sommige topmanagers beter als ze het gevoel hebben dat ze iets gedaan hebben. Bovendien zou de zorgsector er wel bij varen als er van nature uitgeslapen mensen op de werkvloer met hoogpolig tapijt zouden lopen.
Ga dat salaris dan maar eens uitleggen aan die wat oudere mensen die de basis voor deze maatschappij hebben gelegd en nu soms dagen in hun eigen stront liggen te wachten op enige hulp.
Ik snap best dat de salarissen worden aangepakt, tenminste dat moet nog blijken natuurlijk. Natuurlijk mag je een goed salaris verdienen, daar is niets mis mee. Maar het argument dat je goede managers en directies mis loopt gaat mijnsinziens niet helemaal op. Verpleegkundigen die goed werk leveren van een kwalitatief hoog niveau zijn in de zorg ook niet te vinden om de vacatures op te vullen. Nieuwe verpleegkundigen krijgen ook geen topsalaris aangeboden om in een ziekenhuis te komen werken. Waarom een directielid etc dan wel? Randvoorwaarden om kwalitatief goede zorg te bieden zijn noodzakelijk. Het lijkt er nu op dat de mensen die de randvoorwaarden opstellen voor kwaliteitszorg dit alleen kunnen doen met een hoog salaris. Vergeten worden de mensen die deze uitgedachte randvoorwaarden moeten uitvoeren om de kwaliteitszorg te leveren die de directies voor ogen hebben. De rol van de mensen die de door hun uitgedachte randvoorwaarden moet worden uitgevoerd is de daadwerkelijke kern van kwaliteitszorg. Die krijgen in vergelijking niet dat topsalaris uitbetaald. Ik spreek uit eigen ervaring dat het gevolg daarvan is dat er geen mensen te krijgen zijn om dit werk uit te voeren. Zo krijgt een directie wel zijn topsalaris, maar niet de kwaliteitszorg waar mee geschermd wordt.
In vergelijking met de bedragen die uit de databank topsalarissen komen valt het nog wel mee. Gemiddeld is het in ieder geval in de zorg (veel) lager dan in het bedrijfsleven. Dus het kwaliteitsvraagstuk speelt nu reeds. In dat verband is het wellicht interessant te bedenken waarom niet alle bestuurders in zorg-land artsen zijn. Indien er een arts zit dan is dat een (oud-)hoogleraar die duidelijk met zijn laatste kunstje bezig is. Zou dat misschien komen omdat (top-)artsen zoveel salaris moeten inleveren als ze de raad van bestuur in gaan?
Dit is dezelfde mythe die in het algemeen door graaiers en hun fazanten worden gebezigd (want anders..missen we de topbestuurders, zeker de buitenlandse!). Is een truck, ze lachen er onderling om, en allang ontkracht door onderzoek in dat zelfde buitenland. Xander, wat is het percentage buitenlandse bestuurders? Nee hoor het zijn net werknemers. Ze zijn net zo "onvervangbaar" als die talentvolle marketingfiguur of programmeur, die ook geen zeer buitensporig loon krijgen om iets te voorkomen dat geografisch en socialogisch is beperkt. Grote, zeer grote onzin. Dit is een klassieke afleidingsmaneuvre in de categorie correlation vs causation. Gezien het boek van Xander, is dit een begrip waarmee hij onbekend is. Maar de commerciele sector kan me niks schelen - moet je dat product niet kopen of daar niet werken - en daar ben ik het met Xander eens. Maar de graaiers bij zorgsector/goede doelen/publieke sector? Keihard aanpakken. Dat zijn ongeremde parasieten die elkaar hogere beloningen geven met het geld van een ander.
@ Franc Hendrix
Wat bedoel je precies met de correlation vs causation?
Overigens heb ik zelf geen definitief antwoord op de vraag of er kwaliteitsverlies optreed bij een salarisnorm. Ik ben wel van mening dat je in semi-publieke sectoren een salarismaximum moet vaststellen, net zoals gewone commerciële bedrijven dat ook voor zichzelf zouden moeten vaststellen. De interessante vraag is: hoe hoog zou het maximum precies moeten zijn? 220 Duizend of juist meer of minder?
Vreemd betoog. Er gaan MOGELIJK goede kandidaten afvallen. Niemand weet het zeker. Maar het gevaar bestaat. Overtuigend klinkt het niet.
En bij gebrek aan echte argumenten wordt dan maar een beroep gedaan op autoriteit (Wellink en een Aegon baas). En dan eindigen we met "Stel nu eens dat ze gelijk hebben."
Waarom zouden we nu op deskundigen uit de banken sector moeten afgaan? De uiterst bekwame topmannen uit die sector hebben de laatste tijd miljarden laten verdampen.
Misschien zou je dit moeten vragen aan die aardige mevrouw, die het Slotervaart ziekenhuis heeft overgenomen en winstmakend( lees efficient en van voldoende kwaliteit om bij andere ziekenhuizen patienten weg te kapen), wat zij bereid is een topman te betalen.
Oftewel als wij de zorg als onze eigen zaak zien, dan mag iemand best een hoog salaris verdienen als hij/zij het voorelkaar krijgt dat onze zorgpremies/belastingen efficient besteed worden en de kwaliteit omhooggaat.
Iemand die gewoon lekker op zijn krent zit en alleen de opgelegde regeltjes van regering en zorgverzekeraars uitvoert, is dan zo'n salaris zeker niet waard en het zal dan ook geen moeite kosten om daar een betere vervanger voor te vinden.
In de middeleeuwen hadden we roofridders en ridders die voor hun horigen zorgden.
Nu hebben we managers die zorg leveren en managers die goed voor zichzelf zorgen.
Veel is er niet veranderd in die honderden jaren. Het aantal nieuwe roofridders is misschien groter en brutaler geworden. Bah.
Ik zou het zelfs willen omdraaien. Nog veel lager die salarissen. Juist dan hou je de echt gedreven mensen over die de zorginstellingen zo hard nodig hebben. Het geld wat dan overblijft kan dan weer in de zorg gestopt worden.
Dat de mensen (zoals Gerard Tanke) die overdadig willen verdienen naar het buitenland zouden vertrekken zie ik alleen maar als voordeel. Gerard Tanke koste over 2008 (waarvan hij maar tot juli beschikbaar was) 923.538 euro. En dan was hij nog verantwoordelijk gehouden voor voor de financiële problemen voor Amsterdam Thuiszorg. Niet bepaald een TOP manager dus.
Sorry, ik haalde wat door elkaar. Het totaal bedrag van 923.538 euro ging over 2007.
Quote van www.zorgvisie.nl:
Tanke was ruim 5,5 jaar in dienst van Amsterdam Thuiszorg. Hij ontving voor heel 2007 een brutosalaris van 221.964 euro volgens het jaarverslag van Amsterdam Thuiszorg, terwijl hij maar de helft van het jaar ook echt bestuurder was. Tankes bruto jaarinkomen voor 2007 is 923.538 euro. Daarvan bestaat ruim 50.000 euro uit werkgeversbijdragen voor sociale lasten, vut en pensioen.
Een hoog salaris is ook geen garantie voor een kwaliteitsmanager. Dat ondervind ik in mijn eigen ggz instelling. Een raad van bestuur die het al dun door de broek loopt, als ze een incidenteel tekort van minder dan een procent op de begroting hebben.
Mensen die zo zwaar aan het (top)loon tillen zijn per definitie niet het soort bestuurders wat thuis hoort in de zorg.
Nu de salarissen zo hoog zijn, gaat het echt niet beter dan vroeger met de meer gematigde lonen ,, met die Balkenende norm kan je toch heel goed leven ??
Dus het verhaal dat men dan geen kwaliteit kan binnen halen en vasthouden is onzin.
Tevens is de bestuur in de zorg zo complex daar moet je mensen hebben die er langere tijd hebben gewerkt , het liefste mensen die zich ontwikkeld hebben. het is waanzin om te denken dat je met een universeel managementtalent een zorg instelling kan runnen , iemand die eerst bij een bank , een groot bedrijf of overheid management zo kan overnemen ,,,,
nog eens wat ,, balkenende is verantwoordelijk voor het hele land waarom zo iemand dan meer moeten krijgen die maar voor een heel klein stukje verantwoordelijk is ?? leg dat maar eens uit ?
Ja ja, ...Anders vertrekken ze. Deze regel wordt dus gebruikt om mensen in dienst te houden. In het onderwijs gebeurt het ook dat onderbetaalde banen leeg blijven. Alleen die mensen krijgen te maken met minimale verhogingen na eerst te zijn bestolen door de bijstellingen (bezuinigingen) in de jaren 80.
Meten met twee maten. Niemand verdient twee ton per jaar. Minder is meer dan genoeg.
Apart,
1. meest mannen die reageren.
2. Wellink en Storm verdienen fors meer dan 220.000
3. topsalarissen in zorg is het enige wat is overgenomen van de marktwerking.
4. De klant ofwel de patient wordt niet over gesproken. Het is zijn/haar geld maar het potje wordt door een andere beheerd en door een ander uitgegeven en dus is die ineens de klant en moet die tevreden gehouden worden. Daar moeten we het ook eens over hebben.
voorbeeld prestatieloon en Slotervaart zijn mooi.
Als geld iets toevoegd aan betere zorg ben ik voor, als het niet lukt geld terugbetalen ben ik ook voor!
Dhr. Storm kan mooi lullen, maar praat in zijn eigen straatje, zoals alle zgn. 'topmanagers'in de zorg. Ik heb al in veel GGz instellingen gewerkt, en overal was het kommer en kwel met het management, die alle bezuinigingen afwentelen op de primaire zorg en dan roepen dat de kwaliteit niet achteruit zal (mag)gaan!! De mensen op de werkvloer worden afgeknepen met een vaak schamel salaris,geen tussentijdse verhoging van periodieken, en op deskundigheidsbevordering én (bij)scholing worden bevroren!En dit terwijl de directie en bestuurders dure etentjes, bijeenkomsten blijven organiseren! Dit is gewoon onrechtvaardig ten opzichte van al die hardwerkende en toegewijde hulpverleners.
Een topbestuurder in de zorg mag natuurlijk meer verdienen dan iemand van de werkvloer, maar alle normale verhoudingen zijn al lang zoek. Men houdt iedereen al jaren voor de gek met een zgn. norm.Gezond verstand zou betekenen, dat in de huidige tijd ook bij bestuurders gekeken wordt naar passie,betrokkenheid,hart voor de zorgbehoevende mens en compassie met de werknemer. Wanneer zo´n bestuurder optimaal presteert komt dit ook op het conto van zijn werknemers!!! Zij zouden dan ook moeten meeprofiteren, zodat de motivatie allen maar versterkt wordt en ze nog een stapje harder lopen.
En tenslotte moeten we af van alleen maar praten over geld, maar daarvoor échte acties maken om de kwaliteit in de zorg te verhogen.
L.S.
De zorgsector moet omgebouwd worden naar een verengingsvorm. In een verenigng bepalen de deelnemers het beleid dus ook de hoogte van de vergoedingen. Vind een directeur , meestal een sierpaard die niet weet wat op de werkvloer passeerd, zijn vergoeding te laag dan hoepelt hij maar op. Voor hem tien anderen.
De zorgaanbieders moeten weer stichtingen worden.Maar de marktwerking/belangenverstrengelingen* zorgt voor snelle b.v,s.
Instellingen kunnen niet sluiten, want je kunt geen cliënten op straat zetten.
Dat het met verlies doordraait,op de goedkopere(onbevoegde)spaarzame arbeidskrachten en dat er commerciele (christelijke) belangen zijn blijkt uit de uitzending van Zembla, maar er zijn meerdere voorbeelden...
Er zijn gelukkig ook plekken waar het wél goed gaat in de zorg.Waar men wel ter dege weet dat het eigenlijk om de cliënt draait.
Maar als je je familie moet laten opnemen is het moeilijk om te oriënteren welke instelling het beste is in kwaliteit en veiligheid of waar je moet zijn met vragen en antwoorden betreffende zorglevering en afspraken/regelgeving.
Die gegevens zouden makkelijk opvraagbaar moeten zijn, ook dat is versnippert, zou in een databank opvraagbaar moeten kunnen zijn.
Eenmaal in een instelling draait men de keuze niet meer terug blijkt.
FeeX
Een hoog vast salaris is weggegooid geld. Een laag salaris in kombinatie met een variabele beloning afhankelijk van patiententevredenheid, zo moet het zijn.